همونطور که انتظار داشتید این روز برای من هیچ معنی و فایده ای نداره !

و هیچ تاثیری هم در بهبود روابط و تغییر شرایط من نداره ! 

به کسی کادو نمیدم ، هیچ کس رو ماچ نمی کنم و به کسی نمی گم دوستت دارم !

من دنبال روش منطقی و درست برای پیدا کردن دختر هستم . (قابل توجه اونهایی که عشقشون رو از تو اینترنت پیدا کرده اند !  ) یا از تو خیابون اورده اند ! یا شانسی یک نفر رو پیدا کرده اند !

فکر می کنم تنها دلیلی که من هیچ روش منطقی و درستی رو پیدا نمی کنم اینه که ما توی ایران هستیم.

دیشب ، از دانشگاه که اومدم ، ماشین بابام رو برداشتم و رفتم کنسرت رپ که توی یک تالار مخصوص مسیحی ها برگزار می شد. خیلی شلوغ بود. خواننده هاش فلاکت ، گروه آتش پا ، اساتید ، تیتان و سعید کرمانی بودند.  کلی هم لوازم و تجهیزات خفن مثل انواع نور پردازی های لیزری ، مه ، سیستم های صوتی مرکزی ، نایت فلاش ، پروژکتور های مه شکن سه بعدی و... اورده بودند که من تا حالا ندیده بودم. یک گروه فیلمبردای چهار دوربینه هم اورده بودند. اونجا هم پردختر های خفن  (طبعا بی حجاب) و پسر های اتو کشیده (مثل من!) بود و خلاصه بزن و بکوبی بود.

خوب ! این یه توضیح کلی بود.  می بینید این تعریف ها از دور چقدربه نظر جالب میاد ؟ حتما به این فکر می کنید که کسی که همچین جاهایی میره خیلی حال می کنه و حال و هوای فکری اش با بقیه فرق داره و هیچ مشکلی هم برای ارتباط با دختر های هم دین خودش و ترکوندن اونها نداره ! و دختر ها هم به همین صورت مشکلی با این کار ها ندارند و هیچ مانع شرعی و خانوادگی و اخلاقی رو در برابر خودشون نمی بینند و ...

ولی نه ! 

مثلا من ، محض رضای خدا یک نفر رو هم نمیشناختم . فقط اولش با دو تا دختر که از فامیل های دورمون بودند سلام و احوالپرسی کردم. مسخره است ! نه ؟

اصلا مگه برای آشنا شدم با دخترها از قبل باید اون ها رو دیده باشم ؟ 

یعنی یک آدم عادی (که چرت و پرت نمیگه و کنار دختر ها مسخره بازی در نمیاره) باید بتونه با یک یا چند شب اینجور جاها رفتن دوست پیدا کنه یا نه ؟

اگه آره ، پس ایراد از منه . اگه نه ، پس این همه آدم که موقع خداحافظی به جای دست دادن لب می گیرند چطوری با هم آشنا شده اند ؟!!

چرا من اینقدر پرت هستم ....؟.!!! من چی از بقیه کمتر دارم ؟!!